İnsan bazen kendisine en yakın olanı, en uzağına koyabiliyor. Aynı mahallede yaşayan, aynı sofraya oturan, aynı camide saf tutan insanlar; küçük bir kırgınlık, farklı bir düşünce veya basit bir mesele yüzünden birbirlerine küsebiliyor.
Oysa biraz düşünsek…
Ayrılık, gayrılık niye ki?
Hepimiz Hz. Âdem ve Hz. Havva’nın çocuklarıyız. Hepimiz aynı insanlık ailesinin mensubuyuz. Müminler olarak ise ayrıca aynı imanın, aynı kitabın, aynı Peygamber’in ve aynı kıblenin kardeşleriyiz.
Müminler Kardeştir
Rabbimiz bu gerçeği şöyle bildirmektedir:
“Müminler ancak kardeştir. Öyleyse iki kardeşinizin arasını düzeltin ve Allah’tan sakının ki size merhamet edilsin.” (Hucurât, 49/10)
Bu ayet, müminler arasındaki ilişkinin temelini ortaya koyuyor: Kardeşlik.
Öyleyse farklılıklarımız neden kavga sebebi olsun?
Allahu Teâlâ insanları farklı milletlere, kabilelere ve topluluklara ayırdığını bildiriyor. Ancak bu farklılığın amacını da açıkça ifade ediyor:
“Birbirinizle tanışmanız için sizi milletlere ve kabilelere ayırdık. Allah katında sizin en üstün olanınız, O’na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır.” (Hucurât, 49/13)
Demek ki farklılıklarımız düşmanlık için değil, tanışmak ve birbirimizi anlamak içindir.
Birimizin Siirtli, diğerimizin Diyarbakırlı olması; birimizin zengin, diğerimizin fakir olması; birimizin farklı düşünmesi bizi birbirimize düşman yapmamalı.
Hele ki aynı Allah’a iman eden, aynı kıbleye yönelen insanların birbirlerine karşı kin ve nefret beslemesi hiç yakışmıyor.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmaktadır:
“Müslüman, Müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu yalnız bırakmaz ve onu küçük görmez.” (Müslim, Birr, 32)
Bugün en çok ihtiyacımız olan şeylerden biri de işte bu kardeşlik anlayışıdır.
Küçük Meseleleri Büyütüyoruz
Günümüzde insanlar bazen bir sosyal medya paylaşımı yüzünden birbirine darılıyor. Farklı bir siyasi düşünce, farklı bir anlayış veya bir söz, yıllardır devam eden dostlukları bitirebiliyor.
Komşular birbirine selam vermiyor.
Akrabalar birbirinden uzaklaşıyor.
Kardeşler miras veya maddi meseleler yüzünden yıllarca konuşmuyor.
Oysa hayat o kadar kısa ki…
Bir gün aynı sofrada oturduğumuz insanı, başka bir gün bir mezarlıkta uğurlamak zorunda kalabiliriz.
Sonra da “Keşke konuşsaydım, keşke gönlünü alsaydım.” demenin hiçbir faydası olmayabilir.
Bir Gönül Kırmak Kolay, Onarmak Zor
Eskiler, birlik ve beraberliğin önemini anlatmak için bir demet çubuğu örnek gösterirlerdi.
Tek bir çubuk kolayca kırılır. Ama çubuklar bir araya geldiğinde kırmak zorlaşır.
İnsanlar da böyledir.
Birlikte güçlüyüz, ayrılıkta zayıfız.
Şeytanın en büyük hedeflerinden biri de insanların arasına fitne ve düşmanlık sokmaktır. Çünkü birbirinden uzaklaşan gönüller, iyiliğin ve kardeşliğin gücünü kaybeder.
Bu nedenle mümin, kendisine düşen yerde ilk adımı atmaktan çekinmemelidir.
“Önce o gelsin.”
“Önce o özür dilesin.”
“Ben haklıyım.”
diyerek yıllarca gönül kapılarını kapatmamalıdır.
Bazen bir “Nasılsın?”, bazen bir “Hakkını helal et.”, bazen de sadece samimi bir “Selamünaleyküm.” yıllardır süren bir kırgınlığı bitirebilir.
Kendimiz İçin İstediğimizi Kardeşimiz İçin de İstemek
Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) şu sözü kardeşlik konusunda bize önemli bir ölçü veriyor:
“Sizden biri, kendisi için istediğini kardeşi için de istemedikçe iman etmiş olmaz.” (Buhârî, Îmân, 7; Müslim, Îmân, 71)
Öyleyse kendimize soralım:
Ben huzur istiyorsam, kardeşim için de huzur diliyor muyum?
Ben affedilmek istiyorsam, başkasını affedebiliyor muyum?
Ben kusurlarımın örtülmesini istiyorsam, başkasının kusurunu örtüyor muyum?
Ben değer görmek istiyorsam, başkasına değer veriyor muyum?
Kardeşlik, sadece güzel sözlerle değil; davranışlarımızla ortaya çıkar.
Gelin, Gönülleri Birbirine Yaklaştıralım
Hayat, birbirimizi kırmak için fazla kısa.
Birbirimizin kusurunu araştırmak yerine iyiliğini görelim.
Küsmek yerine barışalım.
Kırmak yerine onaralım.
Uzaklaştırmak yerine kucaklayalım.
Çünkü hepimiz Hz. Âdem ile Hz. Havva’nın çocuklarıyız.
Müminler olarak da birbirimizin kardeşiyiz.
Farklılıklarımız olabilir. Düşüncelerimiz, hayat tarzlarımız, memleketlerimiz farklı olabilir. Fakat bizi birleştiren değerler, bizi ayıran farklılıklardan çok daha büyüktür.
Dua
Allah’ım!
Kalplerimizi birbirine yaklaştır. Aramızdaki kin, nefret, haset ve düşmanlığı gider.
Küskünleri barıştır, kırgınları buluştur, kardeşler arasına muhabbet ve merhamet koy.
Bizleri birbirini seven, birbirinin derdiyle dertlenen, iyilikte yardımlaşan kullarından eyle.
Gönül kırmaktan, fitneden, gıybetten ve kardeşlerimizin arasını bozmaktan bizleri muhafaza eyle.
İslam âlemine birlik, beraberlik ve kardeşlik nasip eyle.
Rabbim gönüllerimizi bir, yolumuzu hak, kardeşliğimizi daim eylesin. Âmin.
Bir başka güzel konuda, haftaya yeniden buluşmak dileğiyle…
Duayla kalınız, Allah’a emanet olunuz.