Siirt'te yarım asır önce 200'ün üzerinde esnafın faaliyet gösterdiği marangozlar çarşısı teknolojiye direnemedi. Son 40 yılda fabrikasyon ürünlerine artan talep karşısında zor günler geçiren ve sayıları git gide azalan marangoz ustaları, unutulmaya yüz tutmuş mesleklerini gelecek nesillere aktarmanın mücadelesini veriyor ve çalıştıracak çıkar bulamıyor.
Tarihi Marangozlar Çarşısı'nda mesleği sürdüren ayakta kalan üç beş marangoz, asırlık mesleği yaşatmanın mücadelesini veriyor.
İşlerin durgun olduğu, daha çok köylerden rağbet gören, orak keser sapı, kürek ve hayvan sulakları yapan marangozlar, iş getirisi olmadığı için de ailelerin yanlarında çıkar çalıştırmadığını söylüyor.
İlkokul yıllarında babasının atölyesinde çırak olarak mesleğe başlayan bir marangoz, 50 yıldır mesleği sürdürüyor, ahır kapısı, masa ve tabure yapıp satarak geçimini sağlıyor.
Mesleğe babasının yanında şu an üretim yaptığı 30 metrekarelik atölyede başlayan bir başka marangoz, köylüler için ahır kapısı, hayvan yemliği, masa, tabure yaparak geçimini sağladığını belirtti. Zanaatkarların artık yetişmediğini dile getiren marangoz ustaları, "Eskiden burada 20 marangoz vardı şu anda 5 kişi tek var. Ahşaptan ne istense yapılıyor. Eskiye göre fazla iş kalmadı. Fabrika ürünleri çıktığından beri iş kalmadı. Kapı pencere yapımı kalmadı. Hazır kapılar çıktı. Destek verilirse daha güzel makine alırız. Bir sürü güzel makineler çıkmış. Şu anda o makineler çok pahalı. Eskiden elle yapılıyordu, hepsi marangoz işiydi. Buğday biçme aletleri yapılıyordu. Şimdi hepsi hazır çıktı. Ata mesleği ölmüyor. Ahşap mesleği hayatta ölmez, zaten ahşap daima devam eder. Pencere pimapen zaten plastik, plastik kokusu bile hoş değil. Dört kuşaktır bu mesleği yapıyoruz. Marangoz doğduk. Çocukluktan beri marangozluk yapıyoruz. Ahşap ranza olsun, kamelya olsun, kapı olsun. Onun özelliği ayrı. Ahşap ürünler daima güzeldir. Daha dayanıklıdır. Köylere kapı yapıyoruz, yemlik yapıyoruz. Köylüler de gelip alıyor. Eskiden bütün köyler ahşaptı, onlar da hazıra döndü." dedi.